در تاریخ 26/8/1391 در سالن همایشهای بیمارستان فارابی تهران برنامه ای به همت جمعی از فعالان اپتومتری خصوصاً آقای ناصر صادقپور برگزار شد که طبق اعلام قبلی، این برنامه برای رفع مشکلات حرفه ای اپتومتری برنامه ریزی شده بود.

اهداف اصلی این برنامه عبارت بودند از:

-         قدمی در جهت وحدت صنفی

-         کمک فکری برای طراحی استراتژی کوتاه مدت و میان مدت و دراز مدت برای از بین بردن تهدیدات، استفاده از فرصت ها، برطرف کردن نقاط ضعف و استفاده از نقاط قوت برای دسترسی سریعتر به اهداف حرفه ای

-         کمک به اجرا

-         کمک به توجیه افراد در دسترس

-         توافق با هدف نوعی مانور حرفه ای

-         رسیدن به نتایج واحد با راه کارهای اجرایی

برنامه این جلسه بر مبنای تحلیلی واقع بینانه از وضعیت فعلی بود تا با شناخت موقعیت فعلی و تبیین چهار عامل فرصت، تهدید، نقاط ضعف و نقاط قوت نسبت به اهداف حرفه ای علمی و صنفی اپتومتری اقدام گردد.

اما این جلسه چقدر موفق بوده است و چقدر به اهداف تعریف شده خود نزدیک شده است و چه قدر نتایج مد نظر محقق شده است در نوشته ای دیگر به آن اشاره خواهیم کرد و اکنون بنا داریم تا بر روی مبانی این جلسه بحث کنیم.

اینکه چنین جلسه ای تشکلیل شده است خود نشانگر  یکسری برداشتهای منطقی است که عبارتند از:

1.    مشکلات فراوانی وجود دارد که بایستی به آنها توجه کرده و آنها را حل کرد.

2.    کسانی مانند جامعه صنفی و انجمن علمی که بایستی این مشکلات را حل کنند به هر دلیلی در این راه به نتایج مطلوب نرسیده اند که کار به این جلسه کشیده شده است.

3.    این جلسه به دور از  تعصب خاص اعضای هیئت مدیره جامعه صنفی و انجمن علمی برنامه ریزی شده است تا با کنار گذاشتن تعصبات سازمانی، وحدت رویه ایجاد شود.

4.    در این جلسه اکثر فعالان اپتومتری از هر طیفی دعوت شده بودند تا همفکری و خرد جمعی ایجاد گردد.

بطور کلی با توجه به مسائل فوق میتوان گفت که نفس این جلسه بسیار خوب بوده است و در این شرایط چنین جلساتی قطعاً میتوانند برای اپتومتری منشاء خیر و برکت باشند.

سالها پیش حدود سالهای 1382 اینجانب نیز در یک شرایط بحرانی اپتومتری چنین جلسه ای را در کلینیک بینا آفرین تهران برنامه ریزی کردم و اجرا کردم. جالب آنکه در آن زمان نه جامعه صنفی اینچنین قد کشیده بود و نه انجمن علمی اینچنین سازمان بندی شده بود و به خاطر دارم که تمام نهار آن جلسه را شخصا و از جیب مبارک خودم هزینه کل جلسه و نهای حاضرین را پرداخت کردم و یک نفر یا یک جامعه یا یک انجمن هم یک ریال کمک به برگزاری این جلسه نکرد. اکنون جلسه 27 آبان 91 نیز همانند همان جلسه 1382  برنامه ریزی شد و به هر حال از تمامی دست اندرکاران این جلسه فارابی تشکر فراوان داریم که چنین جلسه ای را برنامه ریزی و اجرا کردند.

آنچه در این جلسه یک روزه بحث شد، آنطور که برنامه ریزی شده بود نتیجه بخش  و عملیاتی نبود ولی باز هم ارزشمند و حرکت مفید و تکرارشدنی بود. در مورد جزییات این جلسه در یک نوشته دیگر کامل توضیح خواهم داد و فعلا صرفاً هدف از این نوشته اطلاع رسانی از برگزاری این جلسه همکاران اپتومتری در بیمارستان فارابی تهران بود. جالب است که بیمارستان فارابی تهران هم به دفعات باعث افتخار رشته علمی اپتومتری شده است و هم جدیداً خود باعث حرف و حدیث هایی درباره حرفه اپتومتری شده است و خود همین دو دلیل کافی است تا ما به اهمیت و ارتباط رشته اپتومتری و بیمارستان فارابی تهران پی ببریم و از فرصت های موجود در این بیمارستان برای برنامه ریزیهای علمی و حرفه ای استفاده نماییم.