بسیاری از اپتومتریستهای محترم در مراکز درمانی و بیمارستانی در زمینه های علمی، درمانی و یا آموزشی شاغل هستند و از مراقبتهای اولیه گرفته تا سخت ترین کارهای اپتومتری و پاراکلینیکی را انجام میدهند. این درحالیست که رشته آکادمیک اپتومتری بعد از رشته های پزشکی اولین و برترین انتخاب در رشته های علوم پزشکی محسوب میشوند. همچنین کمتر رشته آکادمیک علوم پزشکی در ایران وجود دارد که پتانسیل اشتغال اپتومتری را داشته باشد (حتی پزشکی) و رشته اپتومتری در بسیاری از رشته های حرفه ای، مشاغل، بیماریهای سیستمیک، غربالگری، بیمارستانی، دانشگاهی و ... کاربرد دارد. اپتومتریست کسی است که با رتبه ای در حدود 1000 وحتی کمتراز 1000 در کنکور سراسری انتخاب و وارد دانشگاه میشود و علاوه بر این در کشور ایران، بهترین و برترین دانشگاه ها از جمله دانشگاه علوم پزشکی تهران و دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و دانشگاه علوم پزشکی مشهد این رشته علمی را دارند. در حقیقت برترین رتبه ها در بهترین دانشگاه ها، در یک رشته لوکس آکادمیک تحصیل میکنند و با برترین اشتغال ممکن در این مملکت به فعالیت علمی  و حرفه ای اشتغال دارند. البته در تمام دنیا نیز همین حالت وجود دارد و حتی در آمریکا و کانادا و انگلیس هم اپتومتری جزو بهترین و لوکس ترین و پردرآمد ترین رشته های علوم پزشکی جهان است. مطالب فوق کاملاً مستند و آشکار است و کسانی که کمی از علم و پول سر در می آورند میدانند که مطالب بالا کاملاً مستند است. در حقیقت اپتومتریستها به عنوان کسانی که در رشته آکادمیک اپتومتری تحصیل کرده اند جزو نخبگان و تحصیلکردگان دارای ضریب هوشی بالای این مرز و بوم، محسوب میشوند و همه ما همکارانی را که به کشورهای پیشرفته مهاجرت کرده اند میشناسیم و به خوبی میبینیم که حتی اپتومتریستهای ایرانی در کشورهای پیشرفته نیز بهترین شرایط علمی، آکادمیک، حرفه ای و مالی را دارند.

تمام این مباحث فوق را خیلی از دوستان و دشمنان اپتومتری میدانند و به خوبی به این شرایط آشنا هستند و همین مسئله باعث شده است که عده ای چه به عنوان دوست و چه به عنوان دشمن سعی دارند که یا خود را به اپتومتری و حیطه فعالیت اپتومتری مرتبط کنند و بچسبانند و یا اینکه اپتومتری را تضعیف کنند تا یا جایگاه خودشان را بهتر کنند و یا جایگاه اپتومتری را پائین بیاورند.

نمونه این حالت را در تلاش یکسری از عینکسازها در توهم  راه اندازی رشته اپتیک به عنوان چیزی مشابه اپتومتری، میبینیم و ظاهراً رشته اپتیک را خودشان با هزار روش غیر آکادمیک، برای تراش بهتر عینک تأسیس میکنند و بعد آنرا به توهم، اپتومتری در نظر میگیرند. رشته اپتیک را گروه فیزیک آنهم در مجتمع فنی و حرفه ای  و آنهم در مدت زمان تحصیل اندک و با مدرسان عینک ساز راه اندازی میکنند و سپس توهم آکادمیک بودن به آنها دست میدهد. اینها گروهی هستند که میخواهند خود را به اپتومتری بچسبانند.

در طرف دیگر گروه اندک و مشخصی از پرستاران وجود دارند که تلاش میکنند قسمتی از حیطه فعالیت اپتومتری را به حیطه شغلی خود اضافه کنند تا شاید از پتانسیل مالی اپتومتری و شأن آن، بی نصیب نمانند. البته گروه کثیری از پرستاران محترم و تحصیل کرده با توجه به وسیع بودن حیطه شغلی خود نیازی به این کار ندارند، اما در این بین همانطور که گفتیم هستند کسانی که دست درازی به رشته اپتومتری و حیطه علمی اپتومتری مینمایند. این گروه با گرفتن کمترین دستمزد ممکن، نمایش ضعیفی از شبیه سازی عملکرد اپتومتری دارند. متأسفانه در بعضی از مراکز درمانی به دلیل تقاضای کمترین دستمزد ممکن، توسط این افراد، مسؤولان مربوطه، کار یک اپتومتریست را به یک پرستار میسپارند تا در یک رفتار غیر علمی، افراد غیر مرتبط را به جای اپتومتریست به امور حساس علمی گماشته و سرنوشت جان و مال بیماران را به افراد سایر رشته ها می سپارند. جای سؤال دارد که در کجای ایران و دنیا یک اپتومتریست کار یک پرستار را انجام میدهد که حالا در ایران برعکس آن صحت پیدا کرده است. مگر یک اپتومتریست در کار یک پرستار دخالت میکند که ما اجازه دخالت یک پرستار را در رشته خودمان بدهیم؟

هم اکنون به هر دلیل- که آنهم به استراتژیهای غلط خود اپتومتری ربط دارد- در بعضی مراکز درمانی مانند تبریز و تهران، امور پاراکلینیکی اپتومتری را پرستار انجام میدهد که هم علم تحقیر میشود و هم حق بیمار ضایع میگردد و البته این دو مهم برای کسی مهم نیست! و صد البته ما از نتایج دخالت در درمان توسط افراد غیر حرفه ای آگاهیم و هر روزه شاهد این کوتاهی ها در حق بیماران هستیم. در کشوری که عینکساز، بوتیک لباس وکفش، داروخانه، آرایشگر و ... لنز تماسی تجویز کرده و میفروشند و در سیستمی که نود درصد عینکفروشان مجوز قانونی ندارند، چنین نمایشی غریبه نیست!!

آنچه جای تعجب و سؤال دارد، مساعدت عده ای بسیار بسیار اندک از چشم پزشکان در این امر غلط است که باعث شده است امر بر عده ای مشتبه گردد و قباحت انجام امور پاراکلینیکی توسط پرستار به جای اپتومتریست، زشتی خود را از دست بدهد.

مطمئناً  این شیوه غلط فقط به همین جا ختم نمیشود و اگر این نمایشهای غلط، رویه عادی یابند، فردای روزگار در همین سیستم غلط، عده ای هم به انجام حیطه شغلی چشم پزشکان نیز،ادعا و مبادرت خواهند کرد و ادعای درمان بیماریهای چشم و لیزیک را خواهند کرد  و آنوقت است که اساتید پی به اشتباه خود خواهند برد. همه ما عنوان و محتوای داستان فیلم سینمائی به "خاطر یک مشت دلار" با بازی کلینت ایست فود را به یاد داریم. ظاهراً این جریانات فوق هم، همه و همه به "خاطر یک مشت دلار"  است. شک نداریم که به هیچ وجه نه عینک ساز و نه چشم پزشک و نه پرستار نمیتوانند وظایف آکادمیک ما را به خوبی ما انجام دهند.

 آنان که شایستگان را ناشایست می انگارند و به جای شایسته سالاری، ناشایستگی را فرهنگ میکنند و توهم شایستگی را در ذهن خود پرورش میدهند بدانند که اگر این روش مؤثر بود تا کنون هزاران بار بایستی جای اپتومتری و اپتومتریست را دیگران میگرفتند اما رشته اپتومتری آنهم در سطوح آکادمیک و علمی در جهان در حدود 120 سال سابقه دارد. دوستانی که شک دارند با جستجو در اینترنت، تاریخچه اپتومتری ، پیشرفتهای اپتومتری، دانشگاه های اپتومتری ، ژورنالهای اپتومتری و ...  را نگاه کنند تا با جایگاه اپتومتری در فعالیتهای تخصصی علوم پزشکی آشنا شوند و برای پیشرفت این رشته و در نتیجه ارتقای علوم پزشکی در کشور عزیزمان و ارائه سرویس بهتر علمی به بیماران در زمینه علوم مربوط به چشم و بینائی، بیشتر از قبل تلاش نمایند. اپتومتریستها در زمینه های علمی خود شایسته ترین هستند و دیگران، توهم شایستگی را در ذهن دارند.