هر رشته ای برا ی گرفتن مزایای بیشتر قانونی و افزایش اختیارات و توسعه حیطه شرح وظایف و اعتلا و ابقای جایگاه حرفه ای خود نیاز به تدابیر و برنامه ریزیهای استراتژیک دارد که در رشته و حرفه اپتومتری نیز اینچنین است و بایستی مدیریت اپتومتری به گونه ای حرکت نماید که بتواند در آینده و موارد مذکور دست یافته و دچار بحران های ناشی از مسایل مختلف نشود. در تمام رشته ها و حرفه های جهان، برنامه ریزان و مدیران آن رشته برای خود دارای برنامه استراتژیک میباشند و در اپتومتری نیز ما بایستی دارای یک برنامه کامل راهبردی و استراتژیک باشیم که متأسفانه اکنون فاقد این راهبرد میباشیم. از چندید سال قبل در جاهای مختلف و در جلسات متعدد این مطلب را بیان کرده ام و حتی در مجله انجمن علمی اپتومتری ایران در سال 1386 نیز مقاله ای با همین عنوان نوشتم که اپتومتری علاوه بر علم اپتومتری نیاز به Science Policy دارد و بدون این برنامه حرکت رو به اعتلای رشته غیرممکن است.

اپتومتری باید استراتژی خود و افراد استراتژیک خود را تعریف نموده و برای اجرای این برنامه، ابزارهای لازم را در اختیار افراد استراتژیک خود قرار دهد و حتی در روند راهبردی خود افراد جدیدی را برای پیشبرد استراتژی خود تربیت نماید. متأسفانه سخنان نسنجیده و بی اساس بعضی از افراد، در حمایت ها و یا دشمنی های کوته اندیشانه ، یا باعث رشد بینظمی در اپتومتری میشود و یا باعث انفعال افراد استراتژیک و دلسرد شدن آنها میشود. هنوز اپتومتری سیستم خود را بر اساس سیستم باری به هر جهت پیش میبرد و این نتایج ضعیفی را ارائه خواهد داد که اکنون نیز شاهد آن هستیم. همفکری افراد استراتژیک رشته در بحران اخیر این واقعیت را نشان داد که تدابیرحاصل از همفکری افراد استراتژیک چقدر راحت تر از سخنان کوچه بازاری بعضی افراد میتواند به راحتی مشکلات را حل کند. این که یک اپتومتریست میتواند از نظر علمی رشته را ارتقاء دهد در آن شکی نیست اما بدون برنامه های استراتژيک و افراد استراتژیک نمیتوانیم رشته را به جایگاه والای خود ارتقاء دهیم.

بنابراین بهتر است هر حرفی که به ذهنمان و یا زبانمان می آید را در هر جایی بیان نکنیم چرا که دیدیم که نظرات و عقاید غیر کارشناسی شده با تصمیمات و تفکرات افراد استراتژیک بسیار متفاوت است. در مسایل اپتومتری به عینه شاهد هستیم که بعضی افراد بدون نام و بدون هویت که نه فکرشان درست است و نه توانایی و پتانسیل انجام کاری را دارند به جای حل مشکل فقط جو را متشنج مینمایند و فرصت اعمال تصمیمات صحیح را از بزرگان اپتومتری میگیرند و با بوق و شیپور ندای من همه کاره ام را سر میدهند. این در حالیست که این افراد هنوز نمیدانند که آسیب شناسی مشکلات رشته از کجاست . اگر رشته اپتومتری و اپتومتریستها ی ایران، برنامه های راهبردی استراتژیک داشتند و سازمان ها و نهادهای اپتومتری در راستای اجرای این برنامه ها گام برمیداشتند وابزارهای نظارت بر این نهاد ها و انجمن های مجری این برنامه های استراتژیک تعریف و یا حمایت میشدند و متخلفین و یا کم فروشان از سیستم کنار گذاشته میشدند شاید شرایط اپتومتری اکنون چیز دیگری بود. وقتی ما هنوز از جایگاه و نقش مهمی که انجمن علمی اپتومتری ایران در پیشرفت رشته دارد بیخبریم و جرأت و جسارت تصحیح عملکرد نهادهای اپتومتری را نداریم انتظار داریم که عینکسازان به ما رحم کنند و حقوق ما ار رعایت نمایند!! به دفعات گفته ام که اگر ما از انجمن علمی اپتومتری ایران انتظارات حرفه ای داریم و طلبکارانه از آن بازخواست حقوق خود را میکنیم در مقابل انجمن علمی اپتومتری ایران نیز حق و حقوقی بر گردند ما دارد که بایستی با صداقت اعتراف کنیم که ما در قبال انجمن علمی اپتومتری ایران چه کرده ایم. نه به انجمن کمک کرده ایم و نه نظارت بر آن داشته ایم. نه در کنار انجمن بوده ایم و نه در راستای مدیریت صحیح انجمن با آن تقابل داشته ایم. چرا انجمن باید چوب کسانی را بخورد که همیشه در حال مال افزونی میباشند و نه به رفتار مصوبه ای و یا غیر مصوبه ای انجمن کاری دارند و نه به درستی و غلطی عملکرد انجمن توجهی مینمایند. همیشه و همیشه گفته ام که اکثریت اپتومتریستها برای یک عدد فریم عینک خود و یا مبلغ یک ویزیت اپتومتری بیشتر از انجمن علمی خود ارزش قائلند اما تا مشکلی برای فروش فریم یا ... پیش می آید از انجمن های اپتومتری طلبکارند. فراموش نکنیم که انجمن های اپتومتری و عملکرد آنها نشانه شعور حرفه ای جامعه آن انجمن میباشند که گواه این ادعا انجمن های قوی و فعال علمی و حرفه ای در رشته چشم پزشکی و عینک سازی میباشد.

لذا برای حفظ جایگاه قانونی و اعتلای رشته اپتومتری به جای سخنان ... بایستی برنامه ریزی استراتژیک داشته باشیم و افراد استراتژیک خود را بشناسیم تا بلکه با یک برنامه راهبردی صحیح بتوانیم رشته را به جای ناکجا آباد به خیر و صلاح برسانیم.