آلرژی                                                          
تجویز استروئیدهای موضعی باید در ورم ملتحمه آلرژیک فصلی و چند ساله ، در صورت امکان اجتناب شود زیرا می توانند برای  پزشک مشکلات استفاده مزمن را ایجاد نمایند. مشکل استفاده از استروئید در این موارد این است که بهبود بیمار ممکن است آنقدر طول بکشد که منجر به تجویزهای مجدد گردد اما  با این حال ، موارد متعددی وجود دارند که استفاده از استروئیدها توجیه شده اند. اگر ناراحتی بیمار کار را به آنجا برساند که بیماردر مدرسه و یا عملکرد شغلی خود محدود گردد، معاینه کننده موظف است برای تسکین سریع ناراحتی بیمار، تجویز استروئید را انجام دهد.
تثبیت کننده های مدرن ماست سلها و آنتی هیستامین ها بسیار موثر هستند اما ممکن است تسکین سمپتومهای بیمار را برای چند روز اول استفاده فراهم ننمایند. عملکرد کار  و مدرسه بیمار ممکن است با علائم آلرژی ، بطوری محدود گردد که تجویز استروئید اندیکاسیون داشته باشد. استفاده از لنز تماسی نیز به همین شکل میتواند با حضورآلرژی دچار مشکل گردد که این حالت برای بیماران دارای کراتوکونوس و بیماران دارای عیوب انکساری بالا مشکل آفرین است. استفاده از لنز تماسی  را می توان با خیال راحت توسط تجویز محافظه کارانه کوتاه مدت استروئیدهای ملایم ، مانند

 FML ، Lotemax یا Alrex (loteprednol 0.2 ٪ ، Bausch + Lomb).

فراهم نمود(9). این کار را میتوانیم به طور معمول با دوزتجویزی که در آموزشها گفته میشود یعنی  چهار بار در روز تا یک هفته شروع و سپس به دو بار در روز ادامه دهیم تا استفاده مجدد از لنز تماسی از سر گرفته شود(10). طول مدت درمان آلرژی با قطره های استروئید به ندرت به بیش از دوهفته زمان نیاز دارد(9). بیمار به صورت همزمان می تواند استفاده از قطره های تثبیت کننده های ماست سل / آنتی هیستامین را ادامه دهد. این داروها کمک مینمایند که علائم  و سمپتوم های آلرژی زمانیکه  استروئیدها قطع شده اند، بطور ادامه دار کاهش یابند(11). درمان بیمار بایستی با بحث در مورد خطرات و فواید درمان استرئید با تأکید بر درمان کوتاه مدت باشد. پزشک باید توانایی بیمار را به رعایت از دستورات و یا عدم رعایت آنها بررسی نماید و جانب احتیاط را در صورتی که در این مسیر شک دارد، رعایت نماید.  این مهم است  که بیمار 5 میلی لیتر بیشتر استفاده نکند و بدون پیگیری و دستور معاینه کننده، مجدداً از دارو استفاده ننماید. یکی دیگر از دلایل استفاده از استروئید در بیماران مبتلا به آلرژی، در نظر گرفتن پاسخ سلولی چشم است. اگر آنتی ژنهای به اندازه کافی وجود داشته باشند، این حالت میتواند به تجمع  eosinophil منجر شود که در نتیجه  این نفوذ به بافتهای چشمی ، شیمی التهاب نیز تغییر خواهد کرد و اثربخشی تثبیت کننده های ماست سل ها و آنتی هیستامین ها کاهش خوهند یافت. ائوزینوفیل ممکن است به زخم شدن پلک ، قرنیه و ملتحمه، مربوط باشد که در این صورت پیشگیری ممکن است نیازمند استفاده از استروئیدها باشد. معاینه کننده  ممکن است از scrapings ملتحمه و یا از دیگر روش های سیتولوژیک، استفاده کند اما ظاهر بالینی چشم را می توان شاخص کلیدی در نطر گرفت. هیپرتروفی و ​​درماتیت پوست پلک که حالت مزمن داشته باشد، می تواند نشان دهنده این باشد که عناصر سلولی دخیل هستند و تجویز استروئید اندیکاسیون دارد.
شکست درمان با داروهای  تثبیت کننده ماست سل / آنتی هیستامین  یکی دیگر از نشانه های بالینی   افزایش ائوزینوفیلی شدن است. این نوع التهاب پلک ، اگر کنترل نشده رها گردد، می تواند منجر به فیبروز و زخم گردد که این حالت می تواند ظاهر و زیبایی پلک را کاهش  و عملکرد آنرا تغییر دهد. اگر درمان استروئید مورد نیاز باشد، Fluorometholone و loteprednol  با توجه به اینکه تمایل کمتری برای افزایش فشار داخل چشمی دارند، داروهای  ایده آل محسوب میگردند(12).

رفرنس:

     ۹. Bielory L, Katelaris CH, Lightman S, Naclerio RM. Treating the ocular component of allergic rhinoconjunctivitis and related eye disorders. MedGenMed. 2007 Aug 15;9(3):35.

     ۱۰.Lotemax package insert. Bausch + Lomb. 2006 April. Available at:   www.bausch.com/en_US/downloads/ecp/ pharma/general/lotemaxinsert.pdf (accessed January 2011).

     ۱۱. Khurana S, Sharma N, Agarwal T, et al. Comparison of olopatadine and fluorometholone in contact lensinduced papillary conjunctivitis. Eye Contact Lens. 2010 Jul;36(4):210-4.

     ۱۲.Multack RF, Genge MR, Skorin L. Immune Disease. In: Onofrey B, Skorin L, Holdeman NR  (eds). Ocular Therapeutics Handbook: A Clinical Manual, 2nd ed. Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins; 2005:246.